وبلاگ آب ، دوغ ، خیاری !
آسمان آبي تو را سياه كرده ام
گفته بوده ام مرا ببخش
اشتباه كرده ام
خواب ديده ام كه مي روي سفر ، مرا نمي بري ؟
بي وفا !
اين سفر براي تو دوا نمي شود
بغض كهنه ات
هيچ وقت وا نمي شود
فكر مي كنم هنوز دلخوري
بي خودي غصه مي خوري
لطف کن ، بدون من نرو
آسمان براي توست
هر كجا كه مي روم
جاي پاي توست
چاپ شده در شماره ۲۱۷ ماهنامه سلام بچه ها ـ فروردين ۱۳۸۷
گوش كن !
خواب بي خيال !
با تو حرف مي زنم
سالهاست
هر كجا كه مي بري مرا
سكوت مي كنم :
سرزمين ديوهاي زشت
سرزمين غول ها ...
من ولي به خود اميد مي دهم
يك شب قشنگ
مي بري مرا به سرزمين آبي فرشته ها
مي بري مرا بهشت
روي بالهاي نرم و نازك فرشته ها
سوار مي شوم
دور مي شوم
از زمين پير
از زمين دل گرفته اسير
مي روم
توي باغ هاي سبز
تاب مي خورم
از درون حوض خانه فرشته ها
آب مي خورم
آي !
خواب بي خيال !
گوش مي كني ؟
از تو دلخورم
چون كه تا به حال
با خودت مرا به آسمان نبرده ای
هيچ وقت
با دهان گنده ات
غصه هاي كوچك مرا نخورده اي
قول مي دهم كه با تو آشتي كنم
خسته ام
تو فقط
دست كوچك مرا بگير
با تو مي شود
به خانه فرشته ها رسيد
از بزرگراه ذهن من
فكرهاي جالبي عبور مي كنند
خاطرات تلخ را
زود از نگاه من
دور مي كنند
فكر هاي من شبيه جاده است
جاده اي قشنگ
جاده اي كه مي رسد به ماه ،
ء
كوچه پلنگ
كوچه اي كه حرفهاي تازه مي زند
با اجازه ،
حرفهاي بي اجازه مي زند !
شعر برگزیده آهنگ بهاران سیزدهم ـ مرکز آفرینش های ادبی ـ
